Έχουμε ήδη εισέλθη σε μία περίοδον κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης. Έχουμε ακούση για το Τριώδιον. Περίοδο πολύ παρεξηγημένη από πολλούς. Ο κόσμος  συνδέη το Τριώδιον με καρναβάλια, χορούς, μεταμφιέσεις, μέθη, ξενύχτια και παρόμοια. Όλα  αυτά είναι υπολείμματα ειδωλολατρικών εθίμων. Έχουν σχέση με ωρισμένες τελετές των Αρχαίων Ρωμαίων κυρίως, που επραγματοποιούντο κατ’ αυτήν την περίοδον. Έτσι προήλθε η σύγχυσις και η ανάμειξις  των τελείως ασχέτων αυτών πραγμάτων.

Προ ημερών (6-1-2012) εορτάσαμε την βάπτιση του Κυρίου. Μία Δεσποτική εορτή με πολλά σωτήρια μηνύματα. Ο Χριστός δια της καταδύσεώς Του εις τον Ιορδάνην ποταμόν ευλόγησε τα ύδατα και τα απήλλαξε από την παρουσία των πονηρών πνευμάτων. Η βάπτισί Του εις τον Ιορδάνη ποταμόν δεν είναι τυχαίο γεγονός.

Χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη χαρά και ικανοποίησι την πραγματοποιηθείσα εκδήλωση  την παρελθούσα Κυριακήν, 18-12-2011, υπό του Δήμου  Ήλιδος, εις  το Δ.Δ. Αυγείου. Η εκδήλωση  περιελάμβανε τα αποκαλυπτήρια  του μαρμαρίνου αγάλματος των άθλων του Ηρακλέους και ο  νους μου πήγε κυρίως στον άθλον  του καθαρισμού  της κόπρου του Αυγεία.
Ο άθλος αυτός εκπέμπει  πολλά διαχρονικά  μηνύματα, ιδίως σήμερα που αντιμετωπίζουμε πολλές ηθικές, πνευματικές, οικονομικές κ.λ.π. κρίσεις. Αυτές οι  κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται μαγικώ τω τρόπω η με υποσχέσεις, αλλά με  δυναμικές παρεμβάσεις και αποφάσεις.
Ο Ηρακλής που συμβολίζει   την εξουσίαν και ενσαρκώνει  την δύναμιν, γνωρίζουμε  με ποίον δυναμικόν τρόπον  αντιμετώπισε , θα λέγαμε, την σήψι  και την άδικον εκμετάλλευσι  των αδυνάτων.
Όπως οι αρχαίοι Αιγύπτιοι  εθεωρούσαν τον ποταμόν Νείλον θεόν, που  με τις πλημμύρες του ελιπάριζε τις άγονες  περιοχές  της Αιγύπτου και εγένοντο  έφοροι. Έτσι  και ο ποταμός  Αλφειός  συγκριτικά με τα πολλά νερά του καθάριζε  την κόπρα , την δυσμοσμία, την εκμετάλευσι κ.λ.π. του Αυγεία, του δυνάστη. Μόνος του ήτο αδύνατον να αντιμετωπίση  το πρόβλημα ο Ηρακλής, κατέφυγε  στην βοήθεια  της φύσεως-του  Θεού-, αφού  η φύσις είναι δημιούργημα  του Αληθινού  Θεού.
Πάντοτε υπήρχαν οι  δυσκολίες, τα προβλήματα και οι δυσοσμίες, η αμαρτία δηλ. που  δημιουργεί  δυσάρεστο περιβάλλον. Αυτή εξαφανίζεται  με την χάρι του Θεού. Ο Ίδιος ο Κύριός μας  μας διαβεβαιώνει ότι  χωρίς την βοήθειά Του, τον φωτισμό Του δεν  δυνάμεθα να κάνουμε τίποτε  (Ιωάννου ιε 5 ).
Το Πανάγιον  Πνεύμα που κατήλθε την Πεντηκοστή επί των κεφαλών των
αγραμμάτων και τρομοκρατημένων μαθητών του Κυρίου, που ήσαν εγκλωβισμένοι εις το υπερώον της Ιερουσαλήμ, και τους καθάρισε από το προπατορικόν αμάρτημα, κατέκαυσε τα αγκάθια και τα  τριβόλια, που είχαν φωλιάσει στις καρδιές τους,  και έγιναν φωτεινά παραδείγματα πίστεως και θυσίας.
Πολύ χαρακτηριστικά  μας λέγει ο Κύριός μας δια του Αποστόλου και  Ευαγγελιστού Ιωάννου ότι˙ «ο πιστεύων εις εμέ καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος. Τούτο δε είπε περί του πνεύματος ου  έμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν» (Ιωάννου ζ 38-39).
Η χάρις και ο φωτισμός του Θεού δεν έρχονται  δια  της βίας, αλλά με την δική μας συγκατάβασι και παράκλησι. Δια της  ειλικρινούς και γνησίας  προσευχής  έλκεται επάνω  μας η χάρις του Θεού, η οποία δεν είναι λόγια, έκφρασις εξωτερική, αλλά είναι πόθος προς  τον Θεόν, αγάπη ανεκλάληλος. «Ουκ  εξ ανθρώπων επιτελουμένην, αλλά εκ θείας ενεργουμένης  χάριτος» κατά  τον Γρηγόριον τον Θεολόγον, Αρχιεπίσκοπον Κων/λεως.
Η προσευχή είναι πόθος προς  τον Θεόν κατά τον Άγιον Ιωάννη τον Συναίτη και βοηθάει  εις την αποξένωσή  μας από τον ορατόν και αόρατον πονηρόν κόσμον. Όταν  γνωρίσουμε και βιώσουμε  την αληθινή  προσευχή, επιτυγχάνουμε  την ένωσή μας με τον Θεόν, η θεία χάρις Του μεταβάλλεται σε πνευματικό ποτάμι και καθαρίζει  όλες  τις δυσοσμίες της  ψυχής μας.    
Επιτυγχάνουμε έτσι μαζί με τον Ηρακλή  ένα άθλον σωτήριον και ευεργετικόν για τον εαυτόν μας και την Κοινωνία γενικώτερα.

Δεύτε λάβετε πάντες πνεύμα σοφίας

πνεύμα συνέσεως, πνεύμα φόβου Θεού,

του επιφανέντος Χριστού

Ποιός δεν επιθυμεί να λάβη πνεύμα σοφίας, σε μία εποχή σύγχυσης, για να καταστή πνευματικός καθοδηγητής της Κοινωνίας; Ζούμε μέσα στην περίοδο της μεγάλης Δεσποτικής εορτής των Θεοφανείων. Είναι εορτή που φέρνει φως και χαρά στην ζωήν μας. Αυτή η χαρά, που δόθηκε εις τον παράδεισον και προσφέρεται πάντοτε δια της ορθοδόξου Εκκλησίας μας, φυγαδεύτηκε ένεκα αυτοθεώσεως του ανθρώπου.